Η Ρωσία "προειδοποιεί" την Ελλάδα για την αμυντική συμφωνία με την Ουκρανία

 

Η Ρωσία απειλεί πως θα δώσει την πρέπουσα απάντηση στην Ελλάδα, για την συμπαραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών με την Ουκρανία. Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα σημείωσε με νόημα ότι:

 «Η Αθήνα ήταν μεταξύ των πρώτων που έστειλαν όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία, τα οποία οι Ουκρανοί στρατιώτες χρησιμοποιούν καθημερινά εναντίον αμάχων στο Ντονμπας, στις περιοχές Ζαπορίζια και Χερσώνα, στην Κριμαία, και σε άλλες νότιες περιοχές της χώρας μας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι Έλληνες ζουν σε αυτές τις περιοχές από αρχαιοτάτων χρόνων. Οι λεγόμενες συμφωνίες με το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου στις 17 Νοεμβρίου, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης και χρήσης μη επανδρωμένων ναυτικών οχημάτων, αποτέλεσαν περαιτέρω επιβεβαίωση. Αυτή η ενέργεια, όπως και πολλές άλλες αντι-Ρωσικές ενέργειες της συλλογικής Δύσης που αποσκοπούν στην «ήττα της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης», έλαβε την απαραίτητη αξιολόγηση από εμάς, και θα ακολουθήσει η πρέπουσα απάντηση....».

Πράγματι, και σε προσωπικό επίπεδο παρατηρώ την ελληνική στροφή προς την Ουκρανία, μια πολιτική επιλογή, η οποία δεν είναι χωρίς ρίσκο. Η Ελλάδα βάζει σε δοκιμασία τις, έστω αμφιλεγόμενες σχέσεις της με τη Ρωσία, μιας χώρας με την οποία ιστορικά είχε δεσμούς.

Η ενεργειακή και αμυντική στήριξη προς την Ουκρανία σηματοδοτεί μια ξεκάθαρη αντι-ρωσική στάση, που προκάλεσε σήμερα τις ρωσικές αντιδράσεις σε διπλωματικό επίπεδο. Πολύ φοβάμαι ότι έπονται επιπτώσεις σε οικονομικό και ίσως στρατιωτικό επίπεδο. 

 Παρότι η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, και ως τέτοια υποστηρίζει την κυριαρχία της Ουκρανίας, η άμεση εμπλοκή στα ενεργειακά και αμυντικά ζητήματα αυξάνει το ρίσκο έντασης.

Τι συμπέρασμα βγάζω εγώ από όλα αυτά;

 Η Ελλάδα, παίζοντας το ρόλο του ενεργειακού και αμυντικού κόμβου προς την Ουκρανία, προσπαθεί να ενισχύσει τη θέση της στα μάτια της Δύσης, εξυπηρετώντας τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή. Αυτό της δίνει μεν δυνατότητες γεωστρατηγικής αναβάθμισης και νέες ευκαιρίες στην ενεργειακή και αμυντική αγορά. Ταυτόχρονα όμως, η επιλογή αυτή δεν είναι αθώα και χωρίς συνέπειες. Η ένταση με τη Ρωσία μπορεί να αυξηθεί, θέτοντας σε κίνδυνο την ενεργειακή ασφάλεια και τη διπλωματική ισορροπία της χώρας. Η Ελλάδα μπαίνει σε ένα παιχνίδι όπου οι ισορροπίες είναι λεπτές και η στρατηγική της πρέπει να είναι προσεκτική και καλά μελετημένη.

Σε έναν κόσμο που η γεωπολιτική γίνεται όλο και πιο πολωμένη, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δείχνει να επιλέγει το στρατόπεδο της Δύσης, έχοντας ως κεντρικό άξονα την ενεργειακή και αμυντική υποστήριξη στην Ουκρανία, μια επιλογή που θα καθορίσει τη θέση της στην περιοχή για τα επόμενα χρόνια.